miðvikudagur, 25. janúar 2012

Nokkrir mögulegir forsetar

A.
Bidjum Dani afsökunar.
Margreti Þórhildi sem thjodhöfdingja 2012!


B.
Kjosum Dorrit 2012!



C.
Palla a Bessastadi
Stanslaust stud 2012


D.
Gefumst ekki upp!
Fridur 2012

Her med hef eg sagt allt sem eg aetla ad segja um forsetakosningar a Islandi 2012.

laugardagur, 21. janúar 2012

Frelsum-Geir-Samtökin


Úr Stjórnarskrá Íslands frá 1944
14. gr. Ráðherrar bera ábyrgð á stjórnarframkvæmdum öllum. Ráðherraábyrgð er ákveðin með lögum. Alþingi getur kært ráðherra fyrir embættisrekstur þeirra. Landsdómur dæmir þau mál.

Hvaða lógík liggur á bakvið það að vera bæði á móti þessari núverandi stjórnarskrá og því að fá nýja stjórnarskrá frá Stjórnlagaráði?

Ég spyr mig til dæmis um hvaða lógík lá að baki þegar biskpu íslands, herra Karl Sigurbjörnsson, kallaði það í ræðu "þjóðarsmán" að Alþingi kæri Geir Haarde fyrir Landsdómi. Meinar hann að það sé "þjóðarsmán" að fylgja því sem stendur í stjórnarskránni frá 1944?

Og Bjarni Benediktsson, sem er bæði á móti Landsdómsmálinu og á móti nýrri stjórnarskrá. Hvernig leggur hann saman tvo og tvo?



 Ég er ekki svo hrifinn af Frelsum-Geir-Samtökunum. Ég skil ekki alltaf íslensk stjórnmál. Mér finnst að minnsta kosti samtökin um að frelsa Bradley Manning miklu mikilvægari. Þeim unga manni er gefið að sök að hafa sent skjöl um stríðsrekstur Bandaríkjamanna í Írak og Afganistan til Wikileaks. Honum hefur núna verið haldið í einangrun í meira en ár án nokkura réttarhalda.

Í þessu samhengi spyr maður sig. Hvort er meiri glæpur að segja frá, eins og Manning er sakaður um, eða þegja, eins og Geir er sakaður um?

fimmtudagur, 1. desember 2011

Lacan í héraðsdómi

Héraðsdómur hefur nú tvisvar sinnum dæmt sannleikann í hinu svokallaða Aratúnsmáli „dauðan og ómerkan". Ef hann er samkvæmur sjálfum sér í hinum 6 málunum sem bíða úrskurðar, þá munu fleiri sannar staðhæfingar verða dæmdar "dauðar og ómerkar".

(Innskot: Ég get ekki betur séð en að dómari héraðsdómari dæmi það sem meiðyrði að segja að einhver sé með "langan brotaferil" ef hann hefur bara tvisvar gerst sekur um líkamsárás. Kannski lítur hann þannig á málið að eitt brot sé bara brot, tvö brot eru brotaferill, og þrjú brot eða fleiri eru langur brotaferill. Ég verð að læra meiri lögfræði. Kannski er aðalbrotið að það megi ekki segja opinberlega frá því ef einhver hefur hlotið dóma.)

                                          Mótmæli í Aratúni

Ég ætla að segja sem minnst um deiluefnið, eða ég gæti sjálfur átt von á kæru. En það sem kom mér á óvart er að íslensk lög refsi mönnum fyrir að segja sannleikann. Mönnum getur sviðið undan sannleikanum, en ég taldi þa grunninn í tjáningarfrelsinu að mega segja satt. Ég skil vel að ósannindi séu dæmd "dauð og ómerk". En ég hélt að maður mætti alltaf segja satt og rétt frá. En það var af því að ég þekkti ekki lögin í mínu heimalandi.

Hvað þýðir "ómerkur"?
Íslensk Orðabók, Mörður Árnason (ritstj.), (Rvk: Edda, 2007) segir:
ómerkur = lítilsverður, lítt merkilegur, eða (um orð) marklaus.

                                             Sumir segja að Yoda sé Lacan

Til að enda þetta á léttari nótum og reyna hljóma gáfulega og segja nafn meistararns Jacques Lacan. Þá  er reyndar í samræmi við kenningar Lacan að merkingin skautar marklaust undan táknmyndinni.(1) Fyrst Lacan segir líka að sannleikurinn sé marklaus þá er það kannski ekki vitleysa.

1. (Jacques Lacan, "The Insistence of the Letter in the Unconcious", í Modern Criticism and Theory, 2nd ed., David Lodge (ed.), (Harlow: Pearson Education, 2000), bls. 62-87.)

Ritsóðar og internetdónar

Mikið er talað um hvað internetdónar séu leiðinlegir. Sumir ganga svo langt ad segja að ritsóðar í kommentakerfum höggvi að innviðum samfélagsins. Aðrir segja að blaðamenn og sjónvarpsfréttamenn séu jafn miklir eða meiri mannorðsmorðingjar en bloggararnir. Sjá til dæmis hér um predikun biskupsins þar sem hann varar við sleggjudó´mum, upphrópunum, ærumeiðingum og mannorðsmorðum.

Eitt er víst: það er enginn ástæða til að vera fífl.
Orð geta sært eins og eftirfarandi mynd sýnir grafískt.
Á íslandi þykir fínt að vera góður penni og rökfastur. Oft reyna menn að láta til sín taka í umræðunni og skjóta föstum skotum að samferðamönnum sínum. Ef maður vill gagnrýna menn og málefni, en forðast það að vera fífl þarf að vanda sig. Bæði er erfitt að segja eitthvað að viti, og svo er líka skaðlegt fyrir manns eigin málstað að taka of stórt uppí sig.
Hérna er góð grein eftir Ástrala að nafni Stuart Rees, sem skrifar um óvandaða gagnrýni ýmissra ritsóða þar í landi þegar tilkynnt var að Noam Chomsky fengi hið svokallaða Sydney Peace Prize. http://www.abc.net.au/unleashed/2821144.html
Mér langaði eiginlega bara að blogga eftir að hafa lesið þetta. Margir Íslendingar gætu lært af þessu.

En ég er svo reiður og langar til að ÖSKRA!!!

miðvikudagur, 16. nóvember 2011

Osynilega höndin i staerra samhengi / Univisible hand in the larger context

Eg trui a hina osynilegu hönd. Hun er fest vid hinn osynilega likama. Osynilegi hausinn og osynilega typpid eru einnig hlutar thessa osynilega manns.
Osynilega höndin. Er thad ekki thad sama og menn kalla stundum mugheimsku. eda a ensku Swarm-intelligence. Storir hopar af folki hreyfa sig i kringum midjuna, fordast ad klessa a adra og hreyfa sig i sömu att og allir i kring.
Osynilega höndin er hluti af staerra samhengi, nefnilega hinum osynilega hop af folki.

//
I believe in the invisible hand. It is attached to the invisible body. Invisible invisible head and penis are also part of this invisible man.
The Invisible hand. Is it not the same as they sometimes call swarm intelligence. or in Icelandic mugheimska-. Large groups of people always move around the center, avoid colliding with each other and move in the same general direction as everybody around them.
The Invisible hand is part of a larger phenomena, namely, the invisible group of people.


fimmtudagur, 3. nóvember 2011

Hvernig lítur internetið út, sem rými?

 Internetið er ótrúlegur leyndardómur sem sífellt kemur á óvart.
 Fullt af fólki er á internetinu. Eða er það kannski bara inní hausnum á sjálfum sér? Því að hugurinn er eins og internetið?

þriðjudagur, 1. nóvember 2011

Herra Karl og Herra Ólafur

Tveir menn á Íslandi hafa sérstakan rétt til að láta kalla sig “herra”. Þetta eru forsetinn, herra Ólafur Ragnar Grímsson, og biskupinn, herra Karl Sigurbjörnsson. Báðir hafa nýlega kvatt sér hljóðs og ljáð máls á því hvernig almenningur nýtir sér internetið til að ræða málin.
Biskup Íslands, herra Karl Sigurbjörnsson, predikaði í hátíðarmessu í Hallgrímskirkju 30. Oktober. Þar sagði hann meðal annars:
“Er það ekki makalaust hvernig sleggjudómarnir og upphrópanirnar hafa einatt tekið yfir. Það er gömul saga og ný. Ærumeiðingar og mannorðsmorð eru daglegt brauð í opinberri orðræðu fjölmiðla og bloggheima. Það er alvarlegt samfélagsmein og ógnun við grundvöll heilbrigðs þjóðfélags.”

Messu Herra Karls Sigurbjörnssonar má heyra hér.

Forseti Íslands, herra Ólafur Ragnar Grímsson, talaði um svipað málefni í viðtali við CNN 24. Okt síðastliðinn. Þar sagði hann meðal annars þetta:

"This so-called social media has transformed our democratic institutions in such a way that what takes place in the more traditional institutions of power -- congress, ministries, even the White House or the presidency and the cabinet in my country -- has become almost a sideshow,"

og áfram

"I know it's a strong statement, especially coming from someone who spent most of his life within those institutions. But the power of the social media is, in my opinion, transforming the political process in such a way that I can't see any chance for the traditional, formal institutions of our democratic systems to keep up."
                            Hér má heyra brot úr viðtalinu við herra ólaf Ragnar Grímsson.

Báðir telja þessir herramenn að umræður á internetinu fyrirferðarmiklar í samfélaginu. En svo túlka þeir gildi “samfélagsmiðlana” gjörólíkt. Og það endurspeglar viðhorf “herrans” til “pöpulsins”.

Herra Karl telur umræður venjulegs fólks á netinu vera alvarlegt vandamál í samfélaginu og “ógnun við grundvöll heilbrigðs þjóðfélags”.

Herra Ólafur telur aftur á móti að umræðurnar í samfélagsmiðlunum séu grundvöllur okkar heilbrigða þjóðfélags á Íslands.


Þó að mér finnist Ólafur ýkja aðeins, þá er ég meira sammála honum. Ég tel líka að opinber umræða sé undirstaða heilbrigðs þjóðfélags. Til að vera ekki of ósanngjarn við Karl, þá er umræðan á Íslandi oft skammarlega léleg. En ég held að bloggið og samfélagsmiðlarnir hafi bætt hana og muni hækka umræðuhæfileika fólks. Vissulega eru margir sem skíta yfir annað fólk og djöflast í kommentakerfum. En þeir vitleysingar verða sér til skammar og eyðileggja bara sitt eigið mannorð. Ég held að besta leiðin til að bæta umræðuna sé meiri umræða. Til dæmis umræða um það hvernig umræða eigi að vera. Þögnin leysir ekkert.